Przewodnik po 4-dniowym szlaku Salkantay

Większość osób wybierających się do Peru ma w kalendarzu pięć dni na góry, ale jeśli Twój lot odlatuje w niedzielę, a nadal chcesz stanąć u stóp potężnych granitowych szczytów, 4-dniowy szlak Salkantay to najlepsze rozwiązanie. Trasa pokonuje około 60 kilometrów wymagających andyjskich szlaków w skróconym czasie, omijając wolniejsze odcinki doliny rzeki. Będziesz się bardziej pocił, trochę mniej spał, a czwartego dnia rano obudzisz się twarzą w twarz z Bramą Słońca.

Tę skróconą wersję wybrałem po tym, jak straciłem dwa dni na opóźnione połączenie w Limie. Moje nogi obawiały się tempa, ale właśnie ta kompresja sprawia, że cała wyprawa przypomina prawdziwy alpejski rajd. Przez trzy noce i cztery dni wspinasz się od suchych wzgórz pośniegowych aż do lodowcowych przełęczy, schodzisz przez wilgotne lasy bambusowe, idziesz wzdłuż zardzewiałych torów kolejowych i kończysz w chmurowych ruinach Inków. Oto jak wygląda 4-dniowy szlak Salkantay krok po kroku, wraz z uczciwymi uwagami na temat tego, co boli i co pomaga.

Dzień 1: Z Cusco do Soraypampy i turkusowego chłodu Humantay

Budzik zadzwoni około 4:15 rano w Cusco. Ulice są czarne, mroźne i lekko pachną wilgotnym asfaltem oraz spalinami z turystycznych vanów stojących przed kamiennymi drzwiami. Trzygodzinna podróż do Mollepata wije się przez strome tarasy rolne, gdzie miejscowi rolnicy prowadzą bydło w grubych wełnianych ponczach. Robi się postój w nijakiej jadłodajni na szybką miskę gorącej quinoi z jajkami, która kosztuje około 12 solów, jeśli nie jest wliczona w cenę wycieczki. Zjedz tyle chleba, ile tylko dasz radę – będziesz go potrzebował.

Od Mollepata droga zamienia się w wyboisty grunt, prowadząc pod górę w kierunku Challacancha. Większość grup trekkingowych rozpoczyna marsz stąd około 9:30 wzdłuż szerokiego, otwartego szlaku – akweduktu wykutego w zboczu góry. Masz przed sobą widok wprost na szczyt Humantay, którego granie pokryte są oślepiająco białym lodem, który wydaje się na wyciągnięcie ręki, choć w rzeczywistości dzieli Cię od niego wiele mil. Powietrze szybko robi się rzadsze. Już jesteś na wysokości 3600 metrów nad poziomem morza, a Twoje płuca będą Ci o tym przypominać przy każdym podejściu pod górę.

Około 13:00 docierasz do bazy w Soraypampie na lunch. Schroniska tutaj wahają się od podstawowych namiotów z płótna po geodezyjne kopuły z szklanym dachem, które nocą świecą niczym latarnie. Po godzinie odpoczynku na drewnianej ławce z kubkiem parzącej herbaty z muña zostawiasz ciężki bagaż i rozpoczynasz strome, wijące się podejście na Laguna Humantay. Ta boczna wycieczka zajmuje około 90 minut. Jest stroma, zakurzona i śliska od luźnego rumoszu skalnego. Kiedy dotrzesz na szczyt na wysokości 4200 metrów, turkusowa woda jeziora spoczywa nieruchomo pod wiszącymi lodowcami. Ten kolor pochodzi z mineralnego mułu wypłukiwanego z lodu powyżej. Usiądź tam, dopóki wiatr nie przeniknie przez Twoją polarową kurtkę, a następnie zbiegnij z powrotem do obozu przed zapadnięciem zmroku, kiedy temperatura spadnie poniżej zera.

Dzień 2: Przez zamarzniętą Przełęcz Salkantay do lasu chmurowego

Przewodnicy budzą uczestników około 5:00, wnosząc kubki gorącej herbaty z liści koki. Trawa na zewnątrz jest sztywna od białego szronu. Pakujesz śpiwór zdrętwiałymi palcami, pochłaniasz talerz smażonych placków i ruszasz na szlak o 5:45. Pierwszy odcinek z Soraypampy znany jest jako Droga Siedmiu Węży – seria nieustannych serpentyn, które prowadzą po szarym rumoszu skalnym. To najtrudniejszy fizycznie odcinek całego 4-dniowego szlaku do Machu Picchu.

Po około trzech godzinach równomiernego marszu docierasz na Przełęcz Salkantay na wysokości 4630 metrów. Potężna masa góry Salkantay wznosi się tuż nad Twoim prawym ramieniem, jęcząc i pękając, gdy poranne słońce ogrzewa lodowce. Piechurzy budują tutaj małe kamienne kopce zwane apachetas, aby poprosić duchy góry o bezpieczną przeprawę. Jeśli chcesz zobaczyć szczegółowy profil wysokościowy tych etapów, zapoznaj się z naszym przewodnikiem po wysokości i profilu trasy Salkantay przed wyruszeniem.

Przejście po przełęczy jest gwałtowne. Zostawiasz za sobą lodowaty wiatr alpejski i zstępujesz prawie 1000 metrów w dół skalistego kanionu. Twoje kolana mocno odczują nierówny teren. W połowie dnia docierasz do Huayracmachay – ponurego punktu postojowego, gdzie na plastikowych stołach pod blaszanym dachem pojawia się gorąca zupa i ryż. Po lunchu krajobraz całkowicie się zmienia. Szary kamień ustępuje miejsca omszałym głazom, kwitnącym orchideom i rwącym strumieniom. Kończysz 22-kilometrowy dzień w Chaullay lub Collpapampie, gdzie powietrze jest ciepłe i wilgotne. Gorące prysznice kosztują około 10 solów i są warte każdej wydanej monety.

Dzień 3: Przez orchidee, tory kolejowe i Aguas Calientes

Obudzenie się na wysokości 2900 metrów to prawdziwy luksus w porównaniu z lodówką Soraypampy. Ruszasz o 6:30 wzdłuż rwącej rzeki Santa Teresa. Ten odcinek prowadzi prosto przez wysokogórską dżunglę, nazywaną lokalnie ceja de selva. Przechodzisz obok małych rodzinnych plantacji, gdzie uprawia się żółte granadille, awokado i ciemne ziarna kawy suszone na niebieskich plandekach przed domami. Miejscowe dzieci sprzedają świeży sok z marakui z małych drewnianych straganów za 3 sole za szklankę.

W standardowym 5-dniowym itinerarzu turyści zwykle zatrzymują się na noc w pobliżu Lucmabamba i pokonują Przełęcz Llactapata. Na 4-dniowym szlaku Salkantay do Machu Picchu ten odcinek jest skompresowany. Masz około pięciu godzin marszu do punktu drogowego w Playa Sahuayaco, skąd wsiadasz do wspólnego vana na 45-minutową podróż do stacji kolejowej Hidroeléctrica. Pominięcie tej płaskiej, zakurzonej drogi gruntowej samochodem to główne ustępstwo czterodniowej trasy – szczerze mówiąc, niewiele tracisz, rezygnując z pieszej wędrówki.

Od Hidroeléctrica jedynym sposobem na kontynuowanie wędrówki bez płacenia 35 dolarów za 30-minutowy bilet kolejowy jest własne tempo. Idziesz wzdłuż torów kolejowych pod wysokimi zielonymi klifami, z wartko płynącą rzeką Urubamba poniżej. Jest całkowicie płasko, ale po już przebytych 16 mil twoje stopy odczuwają nierówności szerokiego torowiska. Docierasz do neonowych szyldów i zapachu pizzy w Aguas Calientes tuż przed zmierzchem, zameldowujesz się w prawdziwym hostelu i wreszcie śpisz na materacu.

Dzień 4: Sanktuarium Machu Picchu i powrót

Czwarty dzień to czysta nagroda. Możesz ustawić się w kolejce do autobusów o 5:00 lub pokonać 1700 wilgotnych kamiennych stopni wykutych w zboczu góry. Autobus kosztuje 12 dolarów w obie strony i oszczędza Twoim łydkom, które i tak będą już wrażliwe po długim marszu szlakiem kolejowym. O 6:15 rano wchodzisz przez główną bramę sanktuarium.

Poranne mgły oplatają tarasowe zbocza niczym watowana bawełna. Kiedy słońce wspina się nad wysokie grzbiety, kamienne miasto pojawia się nagle przed Tobą. Jeśli zarezerwowałeś trasę nr 2 co najmniej kilka miesięcy wcześniej, otrzymasz klasyczny widok na pocztówkę z domków strażniczych, zanim przejdziesz przez kwatery królewskie, Świątynię Słońca i kamień Intihuatana. Spędzasz około trzech godzin na zwiedzaniu, po czym wracasz na dół do Aguas Calientes na lunch.

Powrót do Cusco wymaga czasu i cierpliwości. Wsiadasz do pociągu PeruRail lub Inca Rail, który odjeżdża do Ollantaytambo po południu. Podróż trwa około godziny i czterdziestu minut, wijąc się łagodnie wzdłuż rzeki przez Świętą Dolinę. Z dworca w Ollantaytambo prywatne minivany lub busy czekają w chaotycznych parkingach, aby zawieźć turystów przez płaskowyż z powrotem do Cusco. Wysiadasz około 20:00 na Plaza San Francisco, pokryty zaschniętym błotem, pachnący dymem z ognisk i całkowicie wyczerpany.

Porównanie etapów 4-dniowej trasy

Tempo na tej czterodniowej trasie do Machu Picchu jest szybkie. Przemierzasz prawie te same alpejskie tereny co na dłuższych szlakach, ale zejście na dno doliny następuje w przyspieszonym tempie. Poniższe zestawienie pokazuje dokładne wymagania fizyczne, z którymi zmierzyć się musisz każdego dnia.

Koszty, logistyka i niezbędne przygotowania

Cena 4-dniowego szlaku Salkantay do Machu Picchu zależy w dużej mierze od tego, czy zdecydujesz się na organizowaną wycieczkę z wysokiej półki, czy dołączysz do grupy zebranej na ulicach Cusco. Jeśli chcesz szczegółowego rozkładu wydatków, nasz przegląd kosztów i cen szlaku Salkantay omawia pozwolenia, ukryte opłaty i normy dotyczące napiwków. Solidna usługa grupowa kosztuje zwykle między 380 a 550 dolarów za osobę i obejmuje transport, podstawowe zakwaterowanie, wyżywienie oraz niezbędne bilety wstępu.

Aby spakować się na cztery dni przez dzikie mikroklimaty, nie możesz pozwolić sobie na zbędny ciężar w bagażu. Konie wożą do 5 kilogramów Twojego ekwipunku pierwszego i drugiego dnia, ale po dotarciu do Hidroeléctrica musisz dźwigać wszystko, co ze sobą przyniosłeś.

• Odzież warstwowa na klimaty alpejskie: Spakuj termoaktywne legginsy, grubą kurtkę puchową i nieprzemakalne spodnie narciarskie na przełęcz, wraz z dwoma przewiewnymi koszulkami na dżunglową część trasy.
• Obuwie: Wypróbowane, wodoodporne buty trekkingowe z solidnym wsparciem kostki są niezbędne na skalistym rumoszu. Zabierz lekkie sandały na obóz.
• Nawodnienie i filtry: Dwie jednoczęściowe butelki wody o pojemności jednego litra oraz pasek tabletek chlorowych uchronią Cię przed kupowaniem przereklamowanej wody w plastikowych butelkach w małych wioskach.
• Gotówka: Miej przy sobie co najmniej 350 solów w małych nominałach na opłaty za toalety, gorące prysznice, przekąski i napiwki dla tragarzy oraz kucharek.

Upewnij się, że spędzasz co najmniej dwa pełne dni w Cusco przed rozpoczęciem wędrówki. Picie herbaty w kawiarni na wysokości 3400 metrów może wydawać się lenistwem, ale odpoczynek pozwala Twoim komórkom krwi namnożyć się, dzięki czemu nie spędzisz drugiego dnia wymiotując po bokach lodowca.

Najczęściej zadawane pytania o 4-dniowy szlak Salkantay

Podsumowanie

Wybór krótszego, czterodniowego itinerarium oznacza wymianę spokojnego tempa na surową efektywność. Pomijasz popołudnia spędzane na plantacjach kawy i spędzasz jedno bardzo długie popołudnie na wędrówce wzdłuż zardzewiałych szyn kolejowych, ale nic nie tracisz z górskiego dramatu, który czyni ten szlak sławnym na całym świecie. Jeśli masz ograniczoną ilość czasu wakacyjnego i dobrą kondycję, to najbardziej ekscytujący sposób dotarcia do zaginionego miasta bez zwalniania na szlaku.

Czytaj więcej o salkantay trek to machu picchu.