5-dniowy szlak Salkantay – plan wycieczki i codzienny przewodnik

Mój budzik zadzwonił o 4:15 rano w lodowato zimnym pokoju hostelu w Cusco. Wpatrywałem się w sufit, zastanawiając się, dlaczego dobrowolnie zdecydowałem się przejść przez przełęcz górską na wysokości 4 630 metrów. Cztery dni później, stojąc przy Bramie Słońca i spoglądając na kamienne tarasy zaginionej cytadeli, całe zmęczenie zniknęło. 5-dniowy szlak Salkantay to surowa, nieprzewidywalna i znacznie bardziej malownicza alternatywa w porównaniu do klasycznego szlaku Inków. Pozwala on oderwać się od uładzonych kamiennych schodów i rzuca cię na surowe andyjskie rumowisko skalne, by następnie zanurzyć się w bananowych gajach wysokiego lasu amazońskiego.

Wybór tej trasy oznacza gotowość do pokonania około 74 kilometrów wymagających szlaków, zmiennej pogody oraz znaczących zmian wysokości. Większość operatorów sprzedaje 5-dniowy szlak Salkantay do Machu Picchu jako dostępną alternatywę w przypadku wyczerpania się biletów na szlak Inków. To rzeczywiście alternatywa, ale stoi ona na własnych nogach jako światowej klasy wyprawa alpejska. Poniżej znajdziesz szczery, dzień po dniu opis klasycznej trasy, wraz z czasami marszu, zmianami wysokości oraz drobnymi szczegółami logistycznymi, które prawdopodobnie pominięto w informacjach od twojego touroperatora.

Dzień 1: Z Cusco do Soraypampy i wędrówka do jeziora Humantay

Wyprawa rozpoczyna się przed świtem. Mały busik odbiera cię około 4:45 z hotelu w Cusco, przejeżdżając przez pogrążone we śnie ulice w kierunku miasteczka Mollepata. Podróż trwa prawie trzy godziny po wijących się górskich drogach. Większość grup zatrzymuje się w Mollepacie na szybkie śniadanie składające się z jajecznicy i ciepłego pieczywa – to ostatnia okazja, by kupić tanio wodę, przekąski lub papier toaletowy, zanim ceny na szlaku wzrosną dwukrotnie. Od Mollepata busik wjeżdża wyżej, wzdłuż zakurzonej półki skalnej do Challacanchy, gdzie zaczyna się właściwa wędrówka.

Początkowy odcinek do Soraypampy jest łatwy. Idziesz wzdłuż odrestaurowanego, starożytnego kanału nawadniającego, podążając zakrętami doliny przez około trzy godziny. Jest płasko, słonecznie i pozornie łatwo. Docierasz do bazy Soraypampa (3 900 m n.p.m.) tuż na czas na lunch. Na horyzoncie dominuje potężna, biała ściana góry Humantay, której wiszący lodowiec skrzypi pod południowym słońcem. Po zrzuceniu plecaków w namiocie lub szklanej kopule, przewodnik da ci około godziny na odpoczynek przed popołudniowym podejściem.

Jezioro Humantay znajduje się na wysokości 4 200 metrów. Wędrówka w górę pokonuje zaledwie dwa kilometry, ale zajmuje około 90 minut, ponieważ nachylenie jest nieubłagane. Płuca będą cię palić. Idź powoli, oddychaj rytmicznie i zignoruj miejscowych handlarzy koni, którzy próbują ci sprzedać 90-solową przejażdżkę na szczyt. Nagrodą jest niemożliwie turkusowy, lodowcowy staw ukryty u podnóża stromych granitowych ścian. Spędź 45 minut na zdjęciach, obserwując, jak chmury unoszą się znad lodowej półki, a następnie zejdź z powrotem do obozu, zanim temperatura gwałtownie spadnie. Noc w Soraypampie jest wyjątkowo zimna – temperatura spada poniżej zera, dlatego śpij z założonymi warstwami ubrania w śpiworze.

Dzień 2: Przejście Przełęczy Salkantay do Chaullay

Drugi dzień wystawi twoje nogi i psychikę na próbę. Ktoś puka do twojego namiotu o 5:00 rano z kubkiem parzącej herbaty z liści koki. Na zewnątrz trawa pokryta jest szronem. O 6:00 wyruszacie na szlak. Ścieżka od razu się wznosi, wijąc się przez jałową, wywietrzałą dolinę w kierunku podnóża góry Salkantay. W ciągu godziny znikają wszelkie rośliny, zastąpione przez szary łupek, wędrujące muły i strumienie topniejącego lodu.

Najtrudniejszy odcinek jest lokalnie znany jako „Siedem Węży” – seria stromych, poszarpanych zakosów prowadzących prosto na przełęcz. Idź małymi krokami. Powietrze jest tu bardzo rzadkie, a nawet sprawni turyści muszą zatrzymywać się co dwadzieścia kroków, by złapać oddech. Dotarcie na Przełęcz Salkantay (4 630 m n.p.m.) to czysta euforia. W oddali słychać dudnienie lawin spadających z południowej ściany szczytu, a kolorowe chorągiewki modlitewne powiewają między kopczykami kamieni pozostawionymi przez pokolenia podróżników. Aby dowiedzieć się więcej o tym, jak twoje ciało radzi sobie z tym konkretnym podejściem, zapoznaj się z naszym przewodnikiem po zmianach wysokości na szlaku Salkantay.

To, co idzie w górę, musi zejść w dół, a ten zjazd jest okrutny dla kolan. W ciągu następnych pięciu godzin pokonujesz ponad 1 700 metrów różnicy wysokości. Robisz krótką przerwę na późny lunch w Huayracmachay, opuszczonej stacji, gdzie ciepła zupa smakuje jak cud, po czym kontynuujesz zejście do lasu mglistego. Przejście jest uderzające. Kamień i lód ustępują miejsca bambusowi, omszałym gałęziom, kolibrom i ciężkiemu, wilgotnemu powietrzu. Kiedy około 17:30 docierasz do Chaullay (2 900 m n.p.m.), twoje uda będą drżeć. Chaullay jest ciepłe, tętniące życiem, a kilka małych obozowisk oferuje pięciosolowe gorące prysznice i zimne piwo Cusqueña.

Dzień 3: Z Chaullay do Lucmabamby i Doliny Dżungli

Obudzenie się trzeciego dnia jest zupełnie inne. Jesteś w górnej dżungli, otoczony bujną roślinnością, a poranne powietrze jest miękkie zamiast mroźnego. Wędrówka obejmuje około 15 kilometrów wzdłuż doliny rzeki Santa Teresa. Większość trasy to łagodny zjazd lub falujący, pofałdowany szlak wyrzeźbiony w zboczu klifu wysoko nad rwącą wodą. To prawdziwy dzień regeneracyjny po trudach przełęczy.

Wzdłuż szlaku mijasz małe, rodzinne gospodarstwa sprzedające passion fruit, granadille i świeże awokado prosto z drzew. Wilgotność szybko rośnie. O 10:00 rano będziesz chciał założyć krótkie spodnie i koszulkę z krótkim rękawem, ale nie zapomnij o sprayu przeciw owadom – komary w tym odcinku są agresywne i pozostawiają swędzące, czerwone bąble, które utrzymują się tygodniami.

• Owoce lokalne: zbierz słodkie owoce męczennicy prosto ze straganów wzdłuż szlaku za około 2 sole każde.
• Obserwacja dzikiej przyrody: rozglądaj się za zielonymi papugami w baldachimie drzew i andyjskim kogutem skalnym w pobliżu wodospadów.
• Przejścia przez rzeki: kilka drewnianych mostów wiszących nad rwącymi nurtami robi piorunujące wrażenie na zdjęciach.
• Ochrona przed owadami: przed wejściem do plantacji kawy w okolicach południa nałóż mocny repelent.

Większość planów wycieczek klasycznego 5-dniowego szlaku Salkantay do Machu Picchu przewiduje przerwę obiadową w La Playa lub dalszy marsz do Lucmabamby. Lucmabamba słynie z ekologicznych farm kawowych. Jeśli twój przewodnik to zorganizuje, spędzisz popołudnie na zbieraniu czerwonych wiśni kawowych, prażeniu ich nad otwartym ogniem i mieleniu własnego espresso. Późnym popołudniem wiele grup wybiera się na opcjonalny transport do term Cocalmayo w pobliżu Santa Teresa. Kąpiel w czystych, naturalnych basenach termalnych wyrzeźbionych w brzegach rzeki to najlepsze lekarstwo na bolące nogi po wędrówce.

Dzień 4: Wspinaczka na Llactapatę do Aguas Calientes

Czwarty dzień to moment, w którym trasy budżetowe i te premium się rozchodzą. Tańsi operatorzy pomijają poranny marsz i przewożą grupy w zatłoczonym vanie prosto do Hidroeléctrica. Jeśli zarezerwowałeś autentyczny 5-dniowy szlak Salkantay do Machu Picchu, nalegaj na przejście oryginalnym szlakiem Inków przez grzbiet do ruin Llactapaty. Wymaga to wytężonego, trzygodzinnego podejścia przez gęsty las, zaczynającego się tuż przy Lucmabambie, ale wysiłek opłaca się stukrotnie.

W pobliżu szczytu grzbietu drzewa ustępują, a ty wpadasz na Llactapatę – niezatłoczone stanowisko archeologiczne ukryte w zaroślach. Spojrzyj prosto przez dolinę przez kamienne drzwi. Po przeciwnej stronie grzbietu górującego nad doliną, otoczony Huayna Picchu, wznosi się Machu Picchu. Zobaczenie cytadeli z tego rzadkiego punktu widokowego, całkowicie wolnej od turystycznych autobusów i selfie, było szczytowym momentem całego tygodnia. Uświadamia skalę inżynierii Inków.

Strome, śliskie zejście zajmuje dwie godziny i prowadzi w dół do rzeki Aobamba oraz punktu kontroli kolei w Hidroeléctrica. Tam zjadasz pakowany lunch w restauracji przy szlaku, zanim podejmujesz ostatni odcinek: dziesięć kilometrów płaskiej wędrówki wzdłuż czynnych torów kolejowych do Aguas Calientes. Żwir może być ciężki dla zmęczonych stóp, a syreny pociągów odbijają się echem między wąskimi ścianami kanionu. Docierasz do Aguas Calientes późnym popołudniem, zameldowujesz się w prawdziwym pokoju hotelowym i korzystasz z długiego, gorącego prysznica, zanim spotkasz się z grupą na kolacji, by zaplanować ostatni poranek.

Dzień 5: Punkt kulminacyjny w Machu Picchu i powrót do Cusco

Ostatni poranek zaczyna się przed świtem. W zależności od wybranego wejścia albo dołączysz do długiej kolejki oczekującej na 25-minutowy autobus wjeżdżający serpentynami, albo o 4:30 opuścisz hostel, by pieszo pokonać strome kamienne schody przez las mglisty. Wejście pieszo zajmuje około godziny wytężonego marszu w ciemnościach. Przejście przez główną bramę, gdy poranna mgła unosi się znad kamiennych świątyń, to niezapomniany moment. Starożytne miasto zdaje się unosić na grzbiecie między zielonymi szczytami.

Twój przewodnik oprowadzi grupę przez wyznaczony obwód przez około dwie godziny, wyjaśniając historię świątyń, tarasów rolniczych i kwater królewskich. Jeśli udało ci się zdobyć dodatkowy bilet na Huayna Picchu lub Górę Machu Picchu, podejmujesz to wyzwanie bezpośrednio po głównej wycieczce. Huayna Picchu jest stroma i eksponowana, z wąskimi kamiennymi schodami wyrzeźbionymi bezpośrednio w zboczu klifu, podczas gdy Góra Machu Picchu oferuje szerszą, dłuższą i wyższą trasę z rozległymi panoramicznymi widokami.

• Wymagania dotyczące paszportu: zabierz ze sobą oryginalny paszport, ponieważ strażnicy parku dokładnie go sprawdzają wraz z wydrukowanym biletem.
• Ograniczenia dotyczące bagażu: plecaki jednodniowe większe niż 40 litrów nie są dozwolone wewnątrz ruin i muszą zostać oddane do depozytu przy bramie wejściowej za 5 soli.
• Brak tworzyw sztucznych jednorazowych: noś wodę w butelkach wielokrotnego użytku lub workach nawadniających, aby uniknąć problemów przy kontroli.
• Logistyka powrotu: miej przy sobie bilet kolejowy, ponieważ wejście na pokład w stacji Aguas Calientes rozpoczyna się 30 minut przed odjazdem.

Po zakończeniu wycieczki wsiadasz do autobusu, który wraca do Aguas Calientes, szybko zjadasz lunch w lokalnej kawiarni i udajesz się na stację kolejową. Podróż pociągiem wzdłuż rzeki Urubamba do Ollantaytambo trwa około 90 minut. Stamtąd touroperatorzy pakują turystów do dzielonych busików na ostatni, dwugodzinny odcinek jazdy z powrotem do Cusco, wysadzając ich w okolicach Plaza de Armas około 20:00.

Najczęściej zadawane pytania o 5-dniowy szlak Salkantay

Podsumowanie

Ukończenie tej klasycznej, pięciodniowej wyprawy górskiej wymaga hartu ducha, mocnych płuc i akceptacji faktu, że przez kilka dni będziesz pachniał dymem z ogniska i wilgotną wełną. Dramatyczna zmiana z lodowcowych szczytów na wilgotne lasy mgliste sprawia, że każda pęcherz na stopie jest warta trudu. Jeśli dasz sobie dwa pełne dni na aklimatyzację w Cusco przed wyjazdem, spakuj wystarczająco ciepłych warstw i utrzymasz odpowiednie tempo podczas podejść, szlak wynagrodzi cię przygodą, która pozostawi daleko w tyle standardowe trasy turystyczne.

Czytaj więcej o salkantay trek to machu picchu.